Wpis nr: 042 | Data: 09.04.2026

Bitwa o nawijanie: Szpule do koreksu bez tajemnic

Wybór koreksu to połowa sukcesu, ale to, co dzieje się wewnątrz – na szpuli – decyduje o tym, czy Twoja sesja skończy się sukcesem, czy porysowaną emulsją i przekleństwami w całkowitej ciemności. Przez lata przerobiłem dziesiątki systemów. Oto moje zestawienie najpopularniejszych rozwiązań.

1. Szpule plastikowe z systemem "kulkowym" (np. Paterson)

To najczęstszy widok w amatorskich ciemniach. Wyposażone w małe stalowe kulki, które "wciągają" film przy każdym ruchu obrotowym (tzw. "ratcheting mechanism").

• Zalety: Niesamowita szybkość – nawijanie to czysta mechanika. Obsługują zarówno film 35mm, jak i 120 (są rozsuwane).
• Wady: Muszą być idealnie suche. Jeśli w mechanizmie kulkowym zostanie kropla wody, film zablokuje się w połowie, co w ciemności oznacza katastrofę.

2. Szpule stalowe (Systemy typu LPL / Hewes)

Klasyka profesjonalnych laboratoriów. Nawija się je specyficznym ruchem od środka na zewnątrz, zaczepiając początek filmu o mały haczyk lub sprężynkę.

• Zalety: Niezniszczalne. Stal nie nasiąka chemią i błyskawicznie schnie. Co najważniejsze: można na nie nawijać film, nawet gdy są mokre.
• Wady: Wymagają nauki "pamięci mięśniowej". Jeden zły ruch i zwoje filmu mogą się zetknąć, powodując niedowołane plamy.

3. System Jobo (Seria 1500)

Niemiecka precyzja. Szpule plastikowe, ale bez kulek. Film wsuwa się ręcznie, czując wyraźny opór prowadnic.

• Zalety: Oszczędność chemii (system rotacyjny). Specjalny czerwony klips pozwala załadować dwa filmy 120 na jedną szpulę, jeden za drugim.
• Wady: Wysoka cena wejścia w system i specyficzna konstrukcja, która nie wybacza pośpiechu.

---

Werdykt Autora: Jeśli dopiero zaczynasz, Paterson (plastik) wybaczy Ci więcej błędów. Jeśli jednak planujesz wywoływać setki rolek i cenisz sobie sprzęt na całe życie – naucz się obsługi szpul stalowych Hewes. To rzemiosło w najczystszej postaci.

<<< POWRÓT DO ARCHIWUM